Foto en video

Gevoel dat ik aangekeken werd Verwijder media

--- "De stilte voor de storm" Soms maak je een foto die je pas écht begrijpt als je hem later terugziet. Die avond keek ik naar de lucht en kreeg ik een vreemd gevoel. Het was alsof de wolken niet zomaar wolken waren. Alsof er iemand terugkeek. Niet uit angst, maar met een stille aanwezigheid die ik niet kon verklaren. Ik drukte af. Nog geen paar minuten later veranderde de hemel volledig. De lucht werd donkerzwart. De stilte verdween en maakte plaats voor een indrukwekkend schouwspel. Flits na flits verlichtte de hemel. De donder rolde onafgebroken over het landschap. Zo'n onweer had ik nog nooit meegemaakt. Mijn dochter keek naar buiten en ik zei tegen haar: "Kijk eens omhoog... misschien zijn dat wel alle opa's en oma's die foto's van ons komen maken." Ze glimlachte. Of het waar is, weet niemand. Maar soms is het mooi om even stil te staan bij de gedachte dat de mensen die we missen, op een bepaalde manier altijd een plekje bij ons houden. Voor mij is deze foto daarom meer dan een wolkenlucht. Het is een herinnering aan een bijzonder moment. Een moment waarop de natuur haar enorme kracht liet zien, maar ook een moment waarop ik even dacht aan iedereen die ik liefheb en moet missen. Misschien was het toeval. Misschien was het gewoon een bijzondere wolkenformatie. Maar het gevoel dat ik op dat moment had... dat pakt niemand mij meer af. ????